Zaterdag is het alweer zeven weken geleden dat ik ben aangekomen in Turkije en ook bijna 7 weken sinds mijn laatste update. Ik heb in de tussentijd ontzettend veel meegemaakt.

De dag na mijn aankomst begon de introductieweek meteen. Bilkent University is echt een wereld van verschil vergeleken met Malmö Högskola. Een ontzettend grote campus, waar ik meteen al verdwaald was. Gelukkig was ik met behulp van een taxi toch nog op tijd voor het begin: een Turks ontbijt en een welkomstwoord. Hierna kregen we een rondleiding op de campus en wat practische informatie en werd de introductie afgesloten met een luxe borrel.

Verder bestond de introductieweek onder anderen nog uit een bezoek aan het Anatolisch Museum, waar ik dankzij een lange rij niks van gezien heb en een bezoek aan het mausoleum van Atatürk. Het mausoleum heb ik helaas gemist dankzij een typisch Turks diner de avond ervoor: vis en rakı; een anijslikeur. Ook was een bezoek aan Beypazarı, een stadje 100km verderop, onderdeel van de introductie. Hier heb ik helaas maar weinig van meegekregen omdat ik me die dag hondsberoerd voelde en beter thuis had kunnen blijven.

Na het weekend begonnen de lessen. Het eerste vak, Diplomatic Language and Translation, moest ik direct laten vallen, aangezien vak geen vertaling van informeel naar diplomatiek inhield, maar van Turks naar Engels. Ook Turks heb ik helaas moeten laten vallen, aangezien de desbetreffende professor geen woord Engels sprak (hij had een andere student meegenomen om te vertalen) en alleen “sehr gut” kon zeggen als je iets goed herhaalde. Jammer maar helaas.

Qua lesgeven verschilt Turkije niet heel veel van Zweden. De grootste verschillen zijn de aanwezigheidplicht bij veel vakken. Dit houdt in dat je een verzuim van tussen de 20% en 50% mag hebben, afhankelijk van het vak, anders mag je het eindexamen niet maken. Een ander groot verschil is dat alle 5 de vakken paralel gegeven worden, in plaats van in clusters van 5 tot 10 weken één vak. Dit houdt vooral in dat het erg lange dagen zijn en een hoop stof in één keer.

Gelukkig heb ik nog wel wat tijd gehad om te reizen. Een paar weken geleden ben ik naar Pamukkale geweest, in het zuiden van Turkije. Hier is een natuurlijke waterbron met kalkrijk water, waardoor de berg wit gekleurd is, erg bijzonder om te zien. Ook zijn hier nog ruines uit de Romeinse tijd te zien, ontzettend gaaf om deze dingen nu eens in het echt te zien.

De week hierna hadden we een week vrij vanwege het offerfeest. Ik ben toen met een groep naar Istanbul geweest, en heb hier min of meer mijn vakantie van 3 jaar geleden herhaald. Ondanks dat ik alles al eens gezien had, wat het toch erg leuk om nog een keer te zien.

Afgelopen week hadden een gast uit Polen op bezoek in de flat en met haar heb ik eindelijk ook een beetje de toerist in Ankara uit kunnen hangen (voor zover dat mogelijk is). Ik heb toen eindelijk het mausoleum bezocht, erg apart om te zien. Daarnaast heb ik ook de oude stad bezocht, vanaf hier heb je een spectaculair uitzicht over de stad.

Tot zover een korte samenvatting van de eerste zeven weken. Ik zal proberen om er nu wat minder lang tussen te laten zitten. Foto’s volgen nog, ik heb nog geen tijd gehad om een goede selectie te maken.

Advertisements