Sarah 10-jarig is een Joods meisje die samen met haar Poolse ouders en jongere broertje in Parijs woont ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de grote razzia van 1942 waarbij ruim 13.000 Joden naar het Vélodrome d’Hiver gebracht wordenom daarna gedeporteerd te worden, verstopt Sarah haar broertje in een kast, terwijl zij en haar ouders meegenomen worden…
Zestig jaar later doet Julia Jarmond, een Amerikaanse journalist in Parijs, onderzoek naar de razzia en stuit daarbij op een goed bewaard familiegeheim met grote gevolgen.

Boeken die zich afspelen tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er natuurlijk genoeg, in dat opzicht is Haar naam was Sarah geen uitzondering. Wat dit boek voor mij de moeite waard maakte was het gegeven dat het zich afspeelde tijdens een relatief onbekend onderdeel van de oorlog, namelijk de razzia in 1942. Een sterk onderdeel vond ik dat de razzia werd beleefd vanuit het oogpunt van Sarah. Op een bepaalde manier komen de gruwelijk uit de oorlog harder aan vanuit het oogpunt van een kind. Tatiana de Rosnay is er in geslaagd dit op een realistische manier te verwoorden.

Daarnaast is er de verhaallijn van Julia Jarmond, die onderzoek doet naar de razzia. Door deze verhaallijn worden een hoop gebeurtenissen uit 1942 verduidelijkt. Deze verhaallijn werkt samen met de flashbacks naar 1942 beetje bij beetje naar een climax waarin alle stukjes samenvallen. Minpuntje bij de flashbacks vond ik wel dat Sarah constant omschreven werd als het meisje, waardoor de flashbacks iets afstandelijks hadden, maar dat is slechts een klein smetje op een voor de rest geweldig boek die ik iedereen van harte aan kan raden.

Advertisements