Search

Outlaw Pete

Can you hear me?

Month

July 2013

Boek:Tatiana de Rosnay – Haar naam Was Sarah (2007)

Sarah 10-jarig is een Joods meisje die samen met haar Poolse ouders en jongere broertje in Parijs woont ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de grote razzia van 1942 waarbij ruim 13.000 Joden naar het Vélodrome d’Hiver gebracht wordenom daarna gedeporteerd te worden, verstopt Sarah haar broertje in een kast, terwijl zij en haar ouders meegenomen worden…
Zestig jaar later doet Julia Jarmond, een Amerikaanse journalist in Parijs, onderzoek naar de razzia en stuit daarbij op een goed bewaard familiegeheim met grote gevolgen.

Boeken die zich afspelen tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er natuurlijk genoeg, in dat opzicht is Haar naam was Sarah geen uitzondering. Wat dit boek voor mij de moeite waard maakte was het gegeven dat het zich afspeelde tijdens een relatief onbekend onderdeel van de oorlog, namelijk de razzia in 1942. Een sterk onderdeel vond ik dat de razzia werd beleefd vanuit het oogpunt van Sarah. Op een bepaalde manier komen de gruwelijk uit de oorlog harder aan vanuit het oogpunt van een kind. Tatiana de Rosnay is er in geslaagd dit op een realistische manier te verwoorden.

Daarnaast is er de verhaallijn van Julia Jarmond, die onderzoek doet naar de razzia. Door deze verhaallijn worden een hoop gebeurtenissen uit 1942 verduidelijkt. Deze verhaallijn werkt samen met de flashbacks naar 1942 beetje bij beetje naar een climax waarin alle stukjes samenvallen. Minpuntje bij de flashbacks vond ik wel dat Sarah constant omschreven werd als het meisje, waardoor de flashbacks iets afstandelijks hadden, maar dat is slechts een klein smetje op een voor de rest geweldig boek die ik iedereen van harte aan kan raden.

Advertisements

Voorbereidingen

Vandaag ben ik, na een eerdere mislukte poging vanwege ontbrekende documenten, weer naar de Turkse ambassade geweest voor mijn studievisum. Mooi kunnen combineren met een middagje Stockholm, niet verkeerd met het prachtige weer dat we vandaag hadden (zo om en nabij 30 graden, Zweden is heus niet altijd koud!).

De planning was om rond 14 uur bij de ambassade te zijn (de consulaire afdeling was tussen 14 en 15 geopend, dus goede planning was geboden), maar we waren helaas iets verkeerd gelopen. Ik dacht toen de hulp van Google Maps in te schakelen, iets wat normaal gesproken ook voor wandelroutes geen probleem is. Helaas dacht Google hier uitgerekend vandaag anders over en dacht behulpzaam te zijn door een veerpont-verbinding in de wandelroute te verwerken; op zich niet zo erg, ware het niet dat de oversteek van slechts een paar minuten ruim € 5,- moest kosten. Weer helemaal teruggelopen waar we vandaan kwamen en uiteindelijk met een gigantische omweg toch nog redelijk op tijd bij de ambassade.

Bij de ambassade liep alles dit keer van een leien dakje: ik werd snel en vriendelijk geholpen, alle documenten klopte, helemaal top dus. Ik kon tot betaling overgaan: “Helaas, je kunt niet met kaart betalen. Aan de overkant zit een pinautomaat, het is maar een klein stukje lopen”. Weer terug naar buiten dus om deze pinautomaat te zoeken. Deze bleek helaas onvindbaar. Na ongeveer 10 minuten zonder succes gezocht te hebben, had ik nog maar een klein kwartier tot sluitingstijd. Uiteindelijk ben ik maar uit pure frustratie een winkel ingegaan en heb aldaar een blikje drinken gekocht en het benodigde bedrag bij-gepint. Vervolgens bijna terug gerent naar de ambassade en uiteindelijk klokslag 15 uur is mijn visum-aanvraag, letterlijk op de valreep, in behandeling genomen. Nu hopen dat alles goed gaat en mijn volgende bezoek aan de ambassade slechts is om mijn paspoort weer op te halen, dan kan ik ook eindelijk de vlucht boeken.

Blog at WordPress.com.

Up ↑